Dag 2893: Zoethoudertje

IMG_0956

We hebben onze deelname aan de Staatsloterij stopgezet nadat we uitrekenden hoeveel geld we zouden besparen. We wonnen namelijk nooit wat. Als we er nooit aan waren begonnen en het geld op de bank hadden gezet toen je nog een behoorlijke rente kreeg, had ik misschien mijn eerste paar Louboutins kunnen hebben. Aan de andere kant heb ik jarenlang maandelijks een paar uur kunnen dromen dat we een grote geldprijs zouden winnen. Dat is ook leuk, want even kon ik dagdromen over dingen die ik me nooit zal kunnen veroorloven.

Natuurlijk wil ik best weg uit deze nekjesbuurt en gun ik Ronald een belachelijk snelle en dus dure auto, maar eigenlijk ben ik best tevreden. En dus lach ik me rot als hebberige mensen boos zijn dat hun buren iets gewonnen hebben en zij niet. Omdat ze niet meededen. Overigens is het wel een soort druk de opgelegd wordt door loterijen: wat als je onverhoopt de enige armlastige blijft in een straat vol nieuwe rijken? Als ik heel eerlijk ben, gun ik geen enkel nekje een geldprijs terwijl ik zelf met lege handen toe mag kijken.

Toen ik eind mei in het ziekenhuis lag, heb ik vanuit mijn bed nog online gecheckt of ik misschien wel financieel een grote klapper had gemaakt. Want ook wij waren namelijk ingegaan op het bod van de Staatsloterij: vier gratis loten als goedmakertje. Maar ook in die trekking was er niks voor ons weggelegd. Het was eigenlijk wel een zoethoudertje omdat er ooit prijzen waren gevallen op niet-verkochte loten. Dat is op mijn minst grove misleiding en als ik zoiets doe, kom ik in het gevang terecht.

Door de gratis loten te accepteren, stemden we in met de voorwaarde dat we ons niet zouden aansluiten bij de groep van boze deelnemers die gegarandeerd geld wilden zien. Wij waren niet van de lange adem en wie weet gaat er een schadevergoeding aan onze neus voorbij. Ach, het is uiteindelijk een spel voor hebberds die geloven dat hoop doet leven. Gelukkig hebben ik zonder een dikke bankrekening ook lol. Al weet ik echt wel dat het nog gezelliger kan als ik iedere maand een zwart zijden toiletje en spiksplinternieuwe Doc Martens kan kopen.

Stilletjes vraag ik me af hoeveel geld de Staatsloterij zou kunnen besparen op reclame-uitingen en mierzoete snoepjes. Zonder al die commercials en posters verkopen ze toch hun loten wel. En een extra prijsje zal voor extra kopers zorgen. Zodra er mensen zijn, zal een loterij lonen. Zelfs ik kon af en toe in de verleiding. Maar ik heb gokverslaafden tussen mijn voorouders en daarom wil ik me inhouden. In ieder geval mijd ik de Lotto. Want je zal zien dat de nummers die voor mij iets symboliseren, vallen als ik een keer niet meedoe.

 

Dit bericht werd geplaatst in Day Zero Project en getagged met loterij, persoonlijk op door Pippi.

4 gedachten over “Dag 2893: Zoethoudertje

  1. Linda

    Ja het is gewoon een gokspel, wel spannend of je iets wint, maar het verslindt geld. Vind t altijd heel verwonderlijk dat al die goede doelen loterijen zoveel hoge en dure prijzen weggeven om de mensen zoet te houden..dat geld vind ik veels te extreem en zou leuker zijn als ze er wat meer mensen blij mee maken met wat minder geld..of gewoon aan de goede doelen waar volgens mij die loterijen mee gestart zijn.

    Reageren
    1. Pippi Bericht auteur

      Loterijen zullen blijven bestaan zolang er hebberige mensen zijn. Daaronder reken ik mezelf ook, want ik ben geen heilige.

      Reageren
  2. chucky1012

    Ik vindt het zonde van het geld en koop het ook nooit lois.
    Groot gelijk heb je als nooit iets wint.

    Xoxo

    Reageren
    1. Pippi Bericht auteur

      Daarbij ben ik ook nog eens bang dat ik er verslaafd aan raak :)
      Xoxo

      Reageren

Geef een reactie Reactie annuleren